دولتی ها با ارائه دیر هنگام لایحه طرح هدفمندكردن یارانه ها و لایحه بودجه سال 88 و لازم و ملزوم كردن این لوایح به یكدیگر می خواستند با انداختن توپ سرنوشت مردم و كشور در زمین مجلس هر طور شده تصویب و تأیید آن دو لایحه را از خانه ملت بگیرند كه در آخرین لحظه طی یك عمل غافلگیرانه از سوی عقلای اقتصادی مجلس نظیر توكلی، نادران و كاتوزیان، توپ اول وارد دروازه دولت شد. پس از فراز و نشیب های فراوان و بحث های طولانی در خصوص لایحه هدفمندكردن یارانه های انرژی، بالاخره مجلس دست به اقدامی زد كه موجبات بهت و حیرت همه كارشناسان اقتصادی و دولتمردان را فراهم آورد. كارشناسان اقتصادی با حذف بند الحاقی 31 لایحه بودجه مربوط به اصلاح یارانه حامل های انرژی، نفسی راحت كشیدند ولی برخی از مسئولان دولتی كه این لایحه را برگ برنده ای برای خود تصور می كردند ناگهان بازی برده را در آخرین لحظه تنها با یك رای واگذار كردند . ناراحتی نمایندگان دولت از این باخت به حدی بود كه با حالتی قهر آمیز صحن علنی مجلس را ترك نمودند. دولت نمی توانست این باخت را هضم كند، لذا با اقداماتی احساسی از طریق رسانه های خود با عناوینی نظیر مطالبه 80 ساله مردم سوخت! یا آنكه مجلس با حذف « تبصره 31 » بودجه سال 88« فرصت سوزی» كرد، درصدد بود تصمیم نمایندگان مردم را غیركارشناسانه جلوه دهد .

اینگونه اعمال فشار بر مجلس تا آنجا رفت كه برخی از نمایندگان حامی دولت به تكاپو بیفتند تا در سایه جبران كسری بودجه، آب رفته را به جوی بازگرداندند. آنها می خواستند با شیون و واویلا اجازه تصویب آزاد كردن یارانه ها را تا سقف 10 هزار میلیارد تومان از مجلس بگیرند. اما این تلاش نیز مثمر ثمر واقع نشد تا بازی به وقت اضافه كشید. كمیسیون تلفیق تشكیل جلسه داد و پیشنهاد دیگری را در دو بند به صحن علنی ارائه كرد كه تنها بند اول آن به تصویب نمایندگان رسید. بنا بر این پیشنهاد 45 میلیون لیتر بنزین تولیدی روزانه داخل كشور به شكل سهمیه بندی با قیمت100 تومان و 23 میلیون لیتر مابقی نیاز كشور به صورت واردات با احتساب تمام قیمت ها نظیر حمل و نقل، مالیات و ... بدون یارانه عرضه شود. در اصل مجلس در وقت اضافی گلی را به ثمر رساند كه به معنای تیر خلاص به طرح اقتصادی دولت محسوب می شد. به عبارت دیگر مجلس چنان تر و تمیز به دغدغه دولت از منظر تأمین انرژی پاسخ گفت كه ممبینی، معاون معاونت برنامه ریزی و راهبردی رئیس جمهور، مثل بازیكنانی كه پس از باخت داور را مقصر می دانند گفت« بودجه 88 دیگر لایحه دولت نیست، بلكه طرح مجلس است، مصوبه كمیسیون تلفیق در واقع حذف یارانه بنزین و گازوئیل است كه سبب بروز شوك قیمتی در بازار شده و اقشار آسیب‌پذیر بیشترین صدمه را از این محل خواهند دید ». ایشان توضیح نداد كه در واقع مجلس با این كار انحراف دولت از مسیر سهمیه بندی را اصلاح كرد. زیرا وقتی دولت با فشار مجلس پذیرفت باید بنزین را سهمیه بندی كند، آن قدر بد عمل كرد كه این طرح را با اضافه كردن سهمیه به خودرو های شخصی، دادن سهمیه به استانداری ها و ... عملاً از خاصیت انداخت. دولت موظف بود در طی یك زمان معین كم كم از سهمیه خودروها بكاهد تا مردم به خرید بنزین آزاد عادت كنند ولی وقتی این كار را نكرد، به طور طبیعی بعداز مدتی مشخص شد نه تنها این طرح به هدف اصلی خود كه همان صرفه جویی در مصرف بنزین بود نرسید بلكه حتی اهداف فرعی نظیر كاهش آلودگی هوا، كاهش ترافیك، گسترش توسعه حمل و نقل عمومی نیز محقق نشد. لذا مجلس آن شوك اقتصادی مدنظر دولت را كه باید به جامعه منتقل می شد به خود قوه مجریه منتقل كرد تا با كاهش یك سوم سهمیه بندی بنزین و ارائه گازوئیل با كارت هوشمند سوخت، به دولت ثابت كند كه بدون دست در جیب مردم كردن هم می توان به اصلاح یارانه های انرژی پرداخت